سلام خوبه که الان خونه مامان اینا دیگه نیستم که تا ۵ صبح پشت کامپیوتر بشینم و از شام خوردن و خوابیدن بیافتم و مامان هم بهم غر بزنه .

الان میشه میگفت که عاقلتر شدم- البته میشه گفت.... و شایدم حدس زد.

دلم برای بچه های وبلاگ نویس قدیمی تنگ شده- pass word  ایمیلمو یادم رفته و هرچی تلاش کردم که دوباره یه pass word جدید بگیرم نشد که نشد. من موندمو یک عالمه آه و حسرت.

wow چقدر پیشرفت نمی بینم ! اون موقع ها که ما وبلاگ  می نوشتیم همین چیزا هم بود فقط الان یکم رنگ و لآب بهش دادند و امکانات کم و بیش بیشتر. فقط و فقط تعداد بیکاران (وبلاگ نویسان) تنهایان (وبلاگ نویسان)  با غمان (وبلاگ نویسان) پر چانه ها (وبلاگ نویسان) .... زیاد و زیادتر شده.

تا بوده همین بوده...